| | | | | | | | | | برای شناخت رشته مديريت شهری از ديدگاه سلسله مراتب رشته ای بايد به بررسی آن از منظر حوزه برنامه ريزی پرداخت . به طور کلی اين حوزه شامل شش زير شاخه بوده که عبارت اند از :
1- امنيت ملی
2- توسعه اقتصادی
3- اجتماعی
4- محيط زيست
5- شهری
6- توسعه منطقه ای
که در زير شاخه پنجم يعنی برنامه ريزی شهری بر اساس سه اصل ايجاد آسايش ، امنيت ، رفاه برای ساکنان شهر استوار است . که البته اين سه ممکن است در هر شهر بر اساس فرهنگ و پيشينه ساکنين تعاريف متفاوتی داشته باشد .
در زير شاخه رشته برنامه ريزی شهری ده بخش قابل تفکيک به اين شکل وجود دارد :
1- طبيعی – اقليمی
2- زيست محيطی
3- اقتصادی
4- اجتماعی
5- جمعيتی
6- تاريخی
7- زير ساخت
8- کالبدی
9- مديريتی
10- سياسی
به عبارتی يک برنامه ريز شهری با اين ده تخصص در ارتباط بوده تا يک برنامه شهری را به سرانجام برساند . بر اين مبنا در شاخه نهم يعنی مديريتی ، مبحث مديريت شهری گنجانده شده است که وظيفه آن نگهداری و اداره و توسعه فضاهايي است که برنامه ريزان شهری ايجاد می نمايند .
خروجی برنامه ريزان شهری ، برنامه ريزی برای ايجاد فضاهای لازم برای شهر است و برای اين کار نيازمند مديريت اين فضا ها بوده که اين کمک را مديريت شهری به اين رشته می کند .
توانايي ها و وظايف برجسته مديران شهری را می توان اينگونه دانست :
1- درک و فهم صحيح فرآيند های شهری
2- ايجاد زبانی مشترک برای ارتباط با متخصصان برنامه ريزی
3- توانايي و ظرفيت اجرای برنامه های شهری | | | | | | | | | |